Η αυτιστική εικαστική τέχνη αποτελεί μια αισθητηριακή και εννοιολογική αποτύπωση της νευροδιαφορετικότητας. Αποτελεί δε ένα πεδίο ιδιαίτερης αισθητικής, εννοιολογικής και πολιτισμικής σημασίας. Δεν πρόκειται απλώς για τέχνη που δημιουργείται από αυτιστικά άτομα, αλλά για μια ξεχωριστή οπτική, έναν ιδιαίτερο τρόπο πρόσληψης και απόδοσης του κόσμου, που αμφισβητεί τα νευροτυπικά αισθητικά κριτήρια, προκαλεί τις κυρίαρχες αντιλήψεις περί «κανονικότητας» και ανοίγει χώρο για την αναγνώριση της τέχνης ως πράξης ύπαρξης, επεξεργασίας και επικοινωνίας σε νευροποικιλόμορφους κόσμους.
Για πολλά αυτιστικά άτομα, η τέχνη αποτελεί βασικό τρόπο έκφρασης της αισθητηριακής και συναισθηματικής τους εμπειρίας. Η ένταση, η λεπτομέρεια, η επανάληψη και η οργάνωση του χώρου και των μορφών λειτουργούν συχνά ως δομικά στοιχεία του αυτιστικού έργου. Η υπερευαισθησία ή η ιδιότυπη επεξεργασία αισθήσεων δεν είναι μόνο μια πρόκληση της καθημερινότητας αλλά και μια πηγή έμπνευσης: οι ρυθμικές παλινδρομήσεις, τα μοτίβα, οι φωτεινότητες, τα χρώματα ή η ανάγκη για συμμετρία συνιστούν στοιχεία που μετουσιώνονται σε εικαστικό λεξιλόγιο της αυτιστικής τέχνης.
Γέφυρες